0

تمرین و محیط تمرین

262 بازدید

داشتم با خودم فکر می‌کردم که اغلب افراد از یه جایی به بعد نیاز تمرین کردن درونشون شکل میگیره.

برام جالب بود وقتی به خودم نگاه می‌کردم و شاهد این بودم که تمرین و حتی فضای تمرین چقدر می‌تونه در تبدیل شدن به اون چیزی که می‌خوام بهم کمک کنه.

اغلب ما جمله‌ای با این مضمون شنیدیم که تمرین، لازمه اصلی رسیدن به موفقیت است.

اگه قرار بر این باشه که با جزئیات بیشتری به این موضوع نگاه کنم؛ باید عوامل دیگه‌ای رو هم در اینجا بیان کنم. در کنار مفهوم  تمرین، واژه‌هایی مثل تداوم، صبر، خلاقیت و از این دست کلمات هم میان تا رنگ‌وبویی دقیق‌تر به این مفهوم تزریق کنند.

سوالی که اینجا برام مطرح میشه این هست که تمرین برای چی؟ یا بهتر بگم برای چه موضوعی؟

وقتی دقیقتر به تمرین کردن نگاه می‌کنیم، تازه برامون شفاف میشه که اصلا تمرین برای چی و چه تمرینی برای من مناسب است. به بیانی میشه گفت بعضی از ما که به دنبال رسیدن به اهداف یزرگ برای خودمون هستیم؛ یک نکته رو فراموش می‌کنیم. اون نکته هم چیزی نیست جز اینکه دقیقا برای چه کاری و یا برای رسیدن به چه دستاوردی داریم این‌همه تلاش و تمرین می‌کنیم؟

حالا که یکم با این موضوع بیشتر آشنا شدیم که برای داشتن یک تمرین خوب؛ باید بدونیم  تمرین مناسب ما چه چیزی است.

فکر کنم زمان مناسبی باشه که به سراغ تاثیر محیط بر تمرینی که ما انجام  ‌می‌دیم داشته باشیم.

برای این منظور به مثال آشنای باشگاه بدن‌سازی میرم.

تقریبا همه می‌دونیم که برای انجام تمرین‌های بدن‌سازی باید به سراغ باشگاه بریم. انجام این ورزش در حالت معمول در باشگاه که فضای اختصاصی این ورزش است؛ صورت می‌گیرد. از طرف دیگه نمیشه توقع داشت مثلا توی پیاده‌رو که قدم می‌زنیم؛ همزمان با قدم زدن، بعضی از حرکات باشگاه رو انجام بدیم. در حالت دیگه حتی تصور اینکه در فضایی که به پیاده‌روی مشغول هستیم و افراد مختلف هر کردوم در گوشه‌ای در حال وزنه زدن هستند هم تصور بی‌خود و عجیبیه. حتی درون بعضی پارک‌ها، فضای تمرین در عین روباز بودن، فضای تفکیک شده‌ای است.

 

این صحبت نسبتا طولانی رو کردم که به این بخش از صحبتم برسم.

چرا با وجود اینکه می‌دونیم هر تمرینی فضای خاص خودش رو می‌خواد؛ باز هم فضاهای تمرینی ما در زمینه‌های مختلف تا حد زیادی با هم در تداخل هستند.

 

بخشی از پاسخ در مثال بالا بود. در اینجا من به مثال رشته بدنسازی پرداختم. نکته مهمی که وجود دارره اینه که ما خیلی نگاه نمیکنیم که چه تمرینی رو نیاز داریم و حالا در چه فضایی باید این تمرین رو انجام بدیم. ریشه این ندونستن از اونجایی میاد که نمی‌دونیم قراره این تمرین در نهایت ما رو به کجا برسونه.

مثل این میمونه که شخصی ‌میدونه می‌خواد ورزش‌کار شه. این نکته رو هم شنیده و یا میدونه که برای ورزشکار شدن باید تمرین کنه؛ اما هر روز همینجوری هر تمرینی که سر راهش اومد رو انجام میده. در نهایت خیلی خروجی خوبی رو نخواهد گرفت و جنس خروجی یا چنان ضعیفه که نمشه روش حرف زد و یا چنان انرژی برده که ارزش انچنانی برامون نداره.

این عاملی میشه که به جای خوندن کتاب پشت میز و در ساعت معین؛ به خواندن مقداری نا مشخص از کتاب در زمان غذا نوش جان کردن، با دیگران صحبت کردن و یا حتی قبل از خواب در رخت‌خواب داریم. برای موارد خیلی بیشتری هم میشه نمونه اورد که به میزان نیاز و مهمتر از اون دغدغه این امر رو به شما دوستان واگذار می‌کنم.

 

در نهایت این موضوع رو فراموش نکنید که زمانی در حال انجام تمرینی که به فضای خاص در هر فضایی هستید؛ بخش مهمی رو از دست میدید. این برای شما سخت و سخت‌تر خواهد شد که از این حالت دوری کنید.

 

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://nasiripoor.com/?p=23380
اشتراک گذاری:
واتساپتوییترفیسبوکپینترستلینکدین
علی نصیری‌پور
علی نصیری‌پور
سلام علی نصیری‌پور یک بلاگر هستم که در سایت خودم شما را با موضوعاتی که یاد گرفتم، آشنا می‌کنم.
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد تمرین و محیط تمرین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.