کلامی کوتاه با دوستان

در قالب این وبلاگ تا الان حرفای زیادی زدم که بیشتر آموزشی بودند و کمتر حرف دلی زدم.

وقتی به فضایی مثل وبلاگ نگاه می‌کنیم، انتظار این رو داریم که فرد در مورد خودش بیشتر بگه. این گفتن جوری نیست که مثلا من بیام و بنویسیم سلام علی نصیری‌پور هستم و بعدش یه رزومه از کارهایی که کردم رو برای شما بنویسم و در نهایت هم نتیجه‌گیری کنم که وای چه خفنیم من.

این نوشته رو برای اون دسته از عزیزانی می‌نویسم که بنده افتخار این رو داشتم که باهاشون دوست باشم و یا از آشنایان من هستند.

 

طی این مدتی که از نوشتن این وبلاگ گذشت، من تلاش کردم به اندازه خودم فرد تاثیرگذاری باشم. امیدوارم بتونم بیشتر از این باشم.

دوستانی از من سوال پرسیده بودند که با وبلاگت دقیقا می‌خوای چکار کنی؟ باید بگم کلیت کارم رو در یه خط بالاتر گفتم.

 

دوستانی هم بودند که سوال کردند چرا از خودت نمیگی؟ دلیلش هم اینه اینجا جایی نیست که من بیام و در مورد خودم صحبت کنم. من بیشتر از اینکه خودم درباره خودم بگم دوست دارم باورها و ارزش‌هام به جای من صحبت کنند. این فضا هم جایی هست که خوب میشه در این باره صحبت کرد.

طی همین چند روز سوالات تقریبا زیادی رو از اطرافیان خودم شنیدم. فکر می‌کنم مهم‌ترین‌هاش همین دوتا بودند که بهشون جواب دادم. به این دلیل که بقیه سوالات زیر مجموعه همین دوتا بودند.

 

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://nasiripoor.com/?p=23522
اشتراک گذاری:
علی نصیری‌پور
چند سالی است که از دید تازه‌ای به یادگیری نگاه می‌کنم و فهمیدم یادگیری چیزی جز آموختن، اجرا کردن و اصلاح نیست. همچنین سال‌ها شاگردی کردن، یادگیری را برایم معنا کرد. در اینجا آنچه را که یاد می‌گیرم را با شما به اشتراک می‌گذارم.
مطالب بیشتر

نظرات

1 نظر در مورد کلامی کوتاه با دوستان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.