یادگیری برای قضاوت دیگران

هدف اول یادگیری، یادگیری برای بهبود شرایط خودمان است نه فیلتری برای دیدن دیگران

 

 

دام دیگه‌ای که در یادگیری وجود داره این هست که به سمتی می‌ریم که ببینیم چی به درد بقیه می‌خوره.

مثلا کلاسی رفتیم و یا اینکه کتابی رو می‌خونیم، قبل از اینکه خودمون استفاده کنیم، به سمتی می‌ریم که بگیم فلانی اینجوریه.

این مطلب رو از دکتر شیری عزیز یاد گرفتم.

 

 

روزهای اولی که نکته و یا چیز جدیدی رو یاد می‌گرفتم، به جای اینکه بیام روی خودم اجرا کنم، به فکر این بودم که دیگران چجوری هستند.

به عبارتی آموزش به جای کمک کردن به خودم، به ابزاری برای قضاوت دیگران تبدیل شده بود.

با خودم می‌گفتم خب من این رو بلدم که می‌دونم دیگران چجوری هستند. این دام بزرگی برای من بود.

حتی میشه گفت بهانه‌ای بود که از مشکلات خودم فرار کنم.

 

بعد از گذشت مدتی دیدم که خودم آورده زیادی ندارم. حتی انتخاب‌هایی هم که داشتم روند خاصی نداشت. از این کلاس به اون کلاس و از این کتاب به اون کتاب شده بود. این شرایط باعث شده بود تقریبا هر چیزی که یاد می‌گرفتم فایده‌ای برام نداشت.

اگر این رویه رو یک شکاف اسم بزاریم، به واسطه حل کردن این شکاف کیفیت رشد عجیبی خواهد کرد.

آموزش غیر کاربردی همچون آتشی بر جان‌مان خواهد بود

 

**برای فاصله گرفتن از این دام، بد نیست تا زمانی که چیزی رو یاد نگرفتیم و توی زندگی خودمون استافدش نکردیم؛ اون رو به لنزی برای دیدن دیگران تبدیل نکنیم.

*با این مدل قایم شدن پشت سر دیگران، آورده‌ای به جز تلاش برای فرار از چیزی که هستیم در جلوی راه ما قرار ندارد.

 

 

آیا این مطلب را می پسندید؟
https://nasiripoor.com/?p=23649
اشتراک گذاری:
علی نصیری‌پور
چند سالی است که از دید تازه‌ای به یادگیری نگاه می‌کنم و فهمیدم یادگیری چیزی جز آموختن، اجرا کردن و اصلاح نیست. همچنین سال‌ها شاگردی کردن، یادگیری را برایم معنا کرد. در اینجا آنچه را که یاد می‌گیرم را با شما به اشتراک می‌گذارم.
مطالب بیشتر

نظرات

0 نظر در مورد یادگیری برای قضاوت دیگران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هیچ دیدگاهی نوشته نشده است.