در روزهای سختی به سر می‌بریم و بدترین بخشش هم این است که نمی‌دانیم کی تمام می‌شود.

شرایطی که در کتاب انسان در جست‌وجوی معنا اثر ویکتور فرانکل به وضوح در این باره گفته است.

قاعدتا ما نمی‌توانیم درک کنیم چه بر سر انسان‌هایی که در اردوگاه‌های کار اجباری آمده است؛ اما این کتاب یک مشترک با زندگی امروز ما دارد.

 

ویکتور فرانکل نویسنده کتاب موضوع آگاهی نداشتن از زمان پایان را به خوبی مطرح می‌کند. در بخشی از کتاب به این اشاره می‌کند که دورانی حتی بدون ذره‌ای شرافت انسانی از سوی مسئولین اردوگاه، افراد همچنان معنایی داشتند. افراد با فکر آزادی و دوباره در کنار خانواده قرار گرفتن، زندگی خود را به پیش می‌بردند. در کنار این موضوع افراد برای خود روز‌هایی را متصور می‌شدند.

 

مثلا آغاز سال نو را با خانواده و دوستان جشن می‌گیریم.

دوباره با شادی در کشور خود زندگی می‌کنیم.

و از همه مهم‌تر ما در پایان سالم از این اردوگاه در تاریخ مثلا سال نو خارج می‌شویم.

 

این روند برای افراد تصویری ‌ساخت که در قالب آن شاد و زنده در کنار خانواده در حال جشن گرفتن هستند. کار جایی خراب می‌شد که هر چه به تاریخ مذکور نزدیک می‌شدند، به این باور بیشتر می‌رسیدند که نمی‌توانند از اینجا جان سالم به در ببرند. نقطه اوج نیز زمانی بود که از روز مد نظر عبور می‌کردند و همچنان با همان وضعیت یا گاها بدتر در بستر تنبیه یا مرگ قرار داشتند. بر اساس آماری که ویکتور فرانکل به ما اعلام می‌کند، بعد از گذشت این تاریخ‌ها شاهد بیشترین میزان مرگ‌ومیر افراد بوده‌ایم.

 

در اینجا متوجه می‌شویم تصویری که برای خودمان می‌سازیم، اگر به واقعیت نپیوندد، ممکن است به ما آسیب سنگینی وارد کند.

در طول روزهای کرونا با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم کردیم و طی ماه‌های گذشته انتظار داشتیم که انتهای اربیهشت‌ماه، پایان ویروس کرونا را جشن بگیریم.

در ادامه قصد دارم به آمار کوتاهی اشاره کنم که در زمانی که این تصویر در ذهن مردم ساخته شد و الانی که به انتهای اردیبهشت نزدیک می‌شویم،با شفافیت  به واقعیت ماجرا نگاهی داشته باشیم. تصویر زیر که از سایت تجارت نیوز است رامی‌توانید یا کلیک بر روی عکس، مستقیما به صحفه این نوشته هدایت می‌شوید:

 

کلام آخر اینکه قرار بود پایان کرونا را در اواخر اردیبهشت جشن بگیریم. با روندی که در پیش است و آمار جدید مبتلایان آیا این امر امکان‌پذیر است؟ آیا تصویر عمومی جامعه از کرونا عوض شده است؟ آیا تصویری که مردم در ذهنشان داشتند، سرونشتی مانند تصویر ذهنی افراد در اردوگاه‌های کار اجبار بعد از اتمام روز موعود دارد؟