غلط املایی یکی از چالش‌های اساسی نوشتن برای نویسندگانی است که در شروع راه قرار دارند. متن نوشته شده بارها و بارها نیاز به اصلاح و بازنویسی دارد و اگر این موضوع جدی گرفته نشود، احتمال وجود غلط املایی در متن زیاد می‌شود. به عنوان کسی که بارها در این دام گیر افتاده است پیشنهاد می‌کنم هر بار که می‌نویسید، آن را بارها بررسی کنید. در ادامه متوجه دلیل این موضوع خواهید شد.

به عنوان کسی که تجربه کوتاهی از نوشتن دارد و اندک دانشی هم در این حوزه به دست آورده است، تجربه‌های دلخراشی را داشته‌ام.

این متن درباره یکی از غلط‌هایی است که امروز به چشمم خورد.

 

 غلط املایی در دنیای نوشتن مانند اشتباه دروازه‌بان در دنیای فوتبال است. هیچکس از دروازه‌بان انتظار ندارد گل بخورد و حتی اگر برای چند سال پیاپی عملکرد خوبی داشته باشد، بنا بر اشتباهی، ممکن است زیر سوال برود.

غلط املایی جز جدایی ناپذیر از نوشته‌های تازه‌کار است. گاهی پیش می‌آید که بدون توجه متنی از زیر دست فردی رد شود بعد دیگران به او بگویند که فلان قسمت متن دچار اشکال است. گاهی نیز ممکن است قضیه جدی‌تر شود و افراد زیادی آن را ببیند. مثل عکس زیر.

 

غلط املایی. وبلاگ علی نصیری پور

 

 

نوشتن مهم و با ارزش است و مانند هر کاری نیاز به داشتن مهارت دارد. داشتن مهارت نویسندگی امری است که نیاز به تلاش و یادگیری زیاد دارد؛ همچنین نیاز به بازنگری و ویرایش نیز در نوشتن بسیار مهم است. آنقدر مهم که ممکن است تعلل در این باره باعث از دست رفتن اعتبار هر فرد شود.

در نهایت این نکته مهم است که امروزه کتاب‌ها و منابع آموزشی زیادی وجود دارند که افراد بتوانند از آن‌ها استفاده و نوشتن را در خود تقویت کنند. غلط املایی هم با یادگیری قابل حل است. امیدوارم در وحله اول خودم کمتر غلط املایی داشته باشم و این متن تلنگر کوچکی برای افرادی که می‌خواهند بنویسند، باشد.