راه‌کاری که برای خودم دارم و تا الان هم جواب داده، این هست که اگه چیزی رو اجرا نمی‌کنم پاکش می‌کنم.

مثلا همین الانی که شما دارید این متن رو با این موضوع از من می‌خونید، حاصل پاک کردن کلی ایده نوشتن بوده.

ایده‌هایی که خیلی هم خوب بودن و به خودم گفتم تا فلان تاریخ می‌نویسم.

وقتی دیدم اجرا نشده خیلی راحت پاکش می‌کنم.

 

 

این پاک کردن رو فقط برای ایده رعایت نمی‌کنم و وقتی کاری رو که باید در زمان خودش انجام بشه انجام نمیشه؛ تصمیم می‌گیرم رهایش کنم.

مثلا اگه قرار بوده امروز برم و ایده جدیدم رو برای پول درآوردن اجرا باشم؛ اگه اجراش نکردم حذفش می‌کنم.

شاید خیلی از افراد دوست داشته باشن این ایده‌ها بمونه اما من پاک می کنم.

 

 

پاک کردن و یا نادیده گرفتن به من این امکان رو می‌ده که کارهام رو بهتر انجام بدم.

چون می‌دونم اکه این‌کار انجام نشه و یا فلان ایده اجرا نشه، برای من جایی جز سطل آشغالی نداره.

برای من ایده‌هایی که در سطل آشغال انداختم قابل بازیافت نیست.

شاید در مواردی دیدم چیزی رو نادیده گرفتم و یا در اون زمان قابل اجرا نبوده و بعد اجراش کردم.

در حالت کلی، چیزی که در آشغالی باشه رو بر نمی‌گردونم

من به ایده اجرا شده در هر سطحی، بیشتر از ایده چند سال مونده اهمیت می‌دم.